Uit Roman Nummer Twee
Ian en ik spelen galgje om de tijd te doden terwijl we op de trein naar Delhi wachten. Ik krijg de strop om mijn nek door een woord van negen letters waarvan ik niettemin de laatste vijf heb geraden. Met duivels plezier voltrekt Ian het vonnis. Quiëtisme blijkt het woord te zijn waarmee hij mij heeft genekt. Belachelijk. Ik vraag me zelfs af of het wel bestaat.

2013-04-11 / Maanlanding
Waarom ik niet meer op zondag naar het strand zal gaan
Afgelopen zondag waren de weergoden eindelijk in een goede bui. Dus fietste ik naar het strand van Dishoek om daar wat aantekeningen voor Roman Nummer Twee uit te werken. Het bleek een desastreus besluit te zijn. Op de terugweg nam ik me voor om nooit en te nimmer nog op de Dag des Heren naar het strand te gaan, omdat daar alles waar ik een hekel aan heb op zeer obstinate en ostentatieve wijze samenkomt:
- kleine kinderen die krijsen omdat ze te veel mierzoete ijsjes in hun buik en zandkorrels in hun oog hebben;
- de moeders van die jonge kinderen, die duidelijk gehoorschade hebben opgelopen omdat ze al zeker vijf jaar aan dat gekrijs blootgesteld zijn. Anders hadden ze die kinderen wel met woord en gebaar tot de orde geroepen op deze ‘rustdag’;
- middelbare vrouwen in groepsverband, met verantwoorde wandelschoenen en windjacks, die zich kakelend afvragen of het al tijd is voor hun derde wijntje;
- natte honden, die zich naast je uitschudden zodat je besmeurd raakt met nattehondenvocht. Als het nou nog zeehonden of puppy’s waren geweest…

reacties
Robert / do 11 apr 2013 00:00
reageer
2013-04-10 / Maanziek
Date ex Machina: doe mee!
Het tijdschrift Deus ex Machina komt met een mooi initiatief: de Date ex Machina. Zelf zeggen ze hierover het volgende:
'Spreek via facebook af met een 'facebookvriend' die je in werkelijkheid nog nooit ontmoet hebt. Je bent vrij te kiezen waar en wanneer je afspreekt, maar je krijgt wel een verplichte opdracht mee: schenk een lievelingsboek aan je date en maak een foto van de ontmoeting. De 'dater ex machina' (diegene die uitnodigt) moet voor 15 mei op deze facebookgroep een literair verslag van de ontmoeting posten (gedicht, kortverhaal, interview, essay, maakt niet uit ... max 1000 woorden), tezamen met de foto. De beste inzendingen worden in de DEM-krant gepubliceerd die in juni 2013 in Antwerpen wordt voorgesteld. Uiterste inzenddatum: 15 mei 2013.'
Twee weken geleden had ik een date met Facebookvriend Vincent Schmitz, die ik in het zogenaamde echte leven niet ken(de). Het resultaat gaat op een zeker moment ergens gepubliceerd worden... wordt vervolgd. Maar in de tussentijd: doe zelf ook mee! Ga naar de Facebookpagina van Date ex Machina (even zoeken) en maak een afspraak met een onbekende Facebookvriend!

reageer
2013-04-04 / Maanzaad
Over Roman Nummer Twee: reacties
Precies een week geleden plaatste ik hier een klein fragment uit mijn roman-in-wording. Meteen nadat ik die post de wereld in had geslingerd, werd ik overvallen door ernstige twijfels. Is het wel verstandig om in zo’n pril stadium (ik vermoed dat ik pas halverwege ben) je geesteskind in zijn blote kont op straat te zetten, zodat de buitenwereld er kennis van neemt? Wat als ik morgen besluit om alles uit het raam te gooien en nooit meer te schrijven (een gedachte die dagelijks in mij opkomt)? De reacties op die paar kleine zinnetjes waren gemengd: veel mensen waren enthousiast, of in ieder geval nieuwsgierig. Ik kreeg echter ook een aantal negatieve reacties. Zo schreef een familielid onder de link op Facebook:
‘Eerlijk?? Ik ben gestopt met een boek van Nelleke Noordervliet omdat ik tijdens het lezen voortdurend dacht: het lijkt wel of ik het dictee der Nederlandse taal zit te lezen en de schrijver kijkt hoeveel ingewikkelde woorden ik kan toepassen; ik vond dat niet fijn en heb besloten om nooit meer een boek van haar te lezen.’ De implicatie is duidelijk: te veel moeilijke woorden, dan haakt je lezer af.
De vraag is nu wat je hier mee moet. Ik schijn niet de enige te zijn die negatieve commentaren veel langer onthoudt dan de positieve reacties. Toch vind ik het leuk om af en toe vanuit mijn wankele schrijftoren wat zinnetjes naar beneden te gooien. Dat zal ik dus blijven doen, de reacties (positief of negatief) zal ik maar gebruiken om een wat dikkere huid te kweken...

plaatje gevonden via www.thehairpin.com
reageer
2013-04-03 / Bibliomaan

reageer