Nieuwe dingen dinsdag: Haar heus waar haar

Ik ben nooit echt goed geweest in haar. Tot mijn derde was ik kaal, daarna ontwikkelde ik een kop vol spierwitte, bijna doorzichtige krulletjes. Nu loop ik rond met een pathetisch bosje sprietjes. Dat is vooral jammer omdat ik van mening ben dat ik juist een extravagant kapsel nodig heb om ervoor te zorgen dat mijn behaagzieke boezem niet alle aandacht krijgt. Ik klaag dan ook graag en veel over het ontbreken van een weelderige haardos. Als mijn haar dan een keertje mooi zit, dan is dat meestal vlak voordat ik naar bed ga, nooit ’s morgens voor een belangrijke vergadering.

 

Toen ik voor mijn bruiloft mijn haar wilde laten opsteken door de beste en leukste kapster van Utrecht (Madame de Pompadour) riep ze al na een paar minuten van het eerste consult wanhopig uit dat er met dit haar echt geen land te bezeilen is. En dus stuurde ze me naar een haarwinkel, alwaar ik een flinke hoeveelheid echt mensenhaar moest aanschaffen. Op mijn bruiloft had ik daarom het meest fabelachtige kapsel op het noordelijke halfrond, en achteraf had ik tot mijn grote blijdschap opeens de mogelijkheid om met een paar simpele speldjes mijn ragebolletje tot een Farrah Fawcet-waardig kapsel om te toveren. Aanschouw hieronder de brengers van mijn grootste geluk in tijden:

en het resultaat: