Mijn guilty pleasures, deel 2

-          Eigenlijk eet ik maar heel weinig vlees: ik vind het niet echt lekker, ik weet niet hoe ik het echt goed moet klaarmaken, en ik vind het echt wel zielig voor de dieren. Toch is mijn vierde guilty pleasure van deze serie (deel 1 vind je hier) het eten van vlees. En dan niet een verantwoord stukje bil van een gegarandeerd wervelend gelukkige koe, maar een van de vele varianten op gepaneerde kip die ik in mijn supermarkt ontdekt heb. Zo verorber ik graag kipvingers, kipburgers, kipkrokantschnitzel, kip cordon bleu of een van de andere variaties op dat thema. Hoe vaak ik ook op de verpakkingen lees dat er maar 50% vlees in deze obscure producten zit, en hoeveel plaatjes van zielige plofkippen ik ook op Facebook zie langskomen, toch kan ik mezelf er niet van weerhouden deze kipderivaten te verslinden.

-          Drie jaar geleden heb ik mijn studie Gender Studies cum laude afgerond. Mijn leermeesteressen spraken hel en verdoemenis over de talloze manieren waarop vrouwen en vrouwelijke seksualiteit in onze maatschappij in het gareel werden/worden gehouden. Het perfecte vroege voorbeeld daarvan was natuurlijk het korset: vrouwen moesten letterlijk en figuurlijk inbinden. Ondanks die achtergrond vind ik maar weinig sensaties overweldigender én prettiger dan wanneer iemand bij mij een korset strak insnoert…