Maan windt zich op: de marktwaarde van Maan, of: voor niets gaat de Maan (niet) op

De laatste tijd bleek mijn medewerking ineens dringend gewenst voor  een aantal kwesties: een stukje in Propria Cures, een praatje op een boekpresentatie, een lezing op een Vlaamse boekenbeurs, een optreden op een huiskamerconcert. Superleuk allemaal. De toon en teneur van dergelijke voorstellen is eigenlijk altijd identiek: voor een jonge schrijfster is dit een geweldige kans, dus wij doen jou een groot plezier met dit verzoek, en een financiële vergoeding zit er daarom niet in. In zekere zin is dat ook zo: zowel op persoonlijk als professioneel gebied kan ik niet genoeg aandacht krijgen. Een dergelijke redenering heeft echter ook iets kroms. In veel gevallen vraagt men mij simpelweg om een grote hoeveelheid tijd te investeren om een degelijk product af te leveren, dat vervolgens zonder enigerlei financiële beloning in ontvangst wordt genomen.

                     

Hoe veel is (het werk, de tijd, de moeite van) een beginnend schrijver waard? Ik ben geneigd om voor ieder volgend voorstel een simpel uurtarief te gaan rekenen. Niets extreems hoor, voor € 30 per uur hoef je de meeste ZZP-ers niet eens wakker te maken.  Maar, zo zeggen mijn bezorgde vrienden, gooi je daarmee niet je eigen fonkelende ruiten in? Misschien wel. Het zou natuurlijk handiger zijn als alle schrijvers gezamenlijk zouden besluiten niets meer voor niets te doen, zoals ook elke willekeurige banketbakker zich voor elk koekje laat betalen, geen enkele glazenwasser voor nop zijn spons bevochtigt enzovoorts . Toch is dit voor het achtenswaardige gilde der scribenten niet zo reëel: we zouden geen schrijvers geworden zijn als aandacht ons niets zou kunnen schelen. En in een literaire wereld waar de meeste auteurs slechts kunnen dromen van fifteen minutes of fame, zal het moeilijk worden om eenieder ertoe te bewegen zijn eigen ruiten in te gooien. Toch zal ik vanaf nu bij ieder nieuw verzoek tot medewerking de vergoedingsvraag expliciet stellen, en het argument dat aandacht het belangrijkste is dat een jonge schrijver kan verdienen, verklaar ik hierbij taboe!