Geen voorleesfilmpje...

Een filmpje maken. Een filmpje bewerken. Een filmpje op Youtube zetten. Een filmpje op je blog plaatsen. Duizenden mensen doen het dagelijks zonder enige moeite. Maar, zoals hieronder te lezen is: niets aan mij is normaal. Het maken van een filmpje van 1,5 minuut kostte me het tienvoudige aan tijd. Het bewerken van het filmpje was een episch drama. Youtube wilde mijn naam noch e-mail adres herkennen, en nam vervolgens ruim 2 uur om mijn filmpje te uploaden. Mijn blog weigert vooralsnog iedere dienst. Het probleem is dat ik in het licht van falende technologie als een mishandelde ezel op een kaalgevreten vlakte blijf staan, als een haas die stokstijf de koplampen van een tientonner op zich af ziet denderen. Dan kan ik gewoon niks meer, elke spier in mijn lijf capituleert, toegebruld door een demon die verkondigt dat het einde der tijden nabij is. Dan ben ik niks meer, heeft het leven volstrekt geen zin, zelfs de reep chocola in mijn bureaulade lijkt op zo’n moment voorgoed buiten bereik. Daarom vandaag geen filmpje waarin ik het begin van het hoofdstuk ‘Ik ben’ voorlees. Morgen beter…