Uit het hoofdstuk 'Ik ben borsten'

Het gebied tussen mijn derde en zevende rib is een spanningsveld tussen realiteit en fictie. Al te vaak zie ik dat een willekeurige passant zijn eigen ogen niet gelooft zodra hij (ja, meestal is het een exemplaar van mannelijke kunne) mijn borsten ontwaart. Dan hoor je ’m haast denken: zijn die dingen het verbluffende resultaat van een trompe l’oeuil dan wel een hallucinatie, of heeft dat wijf à raison van drieduizend euri aan haar tietwerk laten sleutelen door een cosmetische mecanicien? Beknopter uitgedrukt: zijn ze echt of nep? Ja, die uitzinnig uit de kluiten gewassen klieren van mij hebben ondanks hun vlezige Dasein paradoxaal genoeg een virtuele potentialiteit. Bent u daar nog?

 

Vanaf vandaag plaats ik iedere woensdag een stukje uit, of bij het hoofdstuk 'Ik ben borsten'.