Uit het hoofdstuk 'Ik ben bi-polair': dokter Dirk en Ik ben Maan

Dirk Dolman, gevierd psychiater die zowel docenten als studenten van de Excellentia Academy virtuoos vlot had getrokken, moest glimlachen om de gepantserde stilte waarmee ik hem aan het begin van onze eerste ontmoeting tegemoet trad. ‘Je hebt een verhaal,’ zei hij uiteindelijk, waarbij hij zijn wenkbrauwen in de vraagstand zette.

            ‘Nou en, iedereen heeft een verhaal,’ wist ik uit te brengen, en ik baalde meteen van mijn loslippigheid.

            ‘Ja, maar dat van jou is het waard gehoord te worden. Het is een verhaal met heel veel lagen.’

            Wat wist hij ervan? Had mijn Grumpy Old Man hem soms het een en ander ingefluisterd over zijn onhandelbare vriendinnetje? ‘Hm, een verhaal met heel veel lagen… Een soort luier bedoel je?’

            In plaats van waarderend te lachen om dit staaltje van humor antwoordde Dolman met een stalen gezicht: ‘Precies, een verhaal dat niet alleen veel kanten heeft maar ook beschermend werkt. Zodra je het vertelt, heb je niet langer de indruk dat je jezelf hebt… hebt ondergezeken, zoals mensen van jouw generatie dat plegen te zeggen. Maar zolang je weigert je verhaal te doen, voel je nattigheid, voel je je vernederd, voel je je een klein kind dat bang is voor straf omdat het in zijn broek heeft geplast. Je moet je dus uitspreken. Of het opschrijven.’

            Dat waren zowaar wijze woorden van onze Dirk. Daarna kwam er echter louter bagger uit zijn psychomond. Maar die zeldzaam boeiende woorden heb ik ter harte genomen, overigens zonder dat dit de goedkeuring van dokter Dolman kon wegdragen. Niet via mondelinge overlevering namelijk, noch in de vorm van een logboek besloot ik mijn verhaal te doen, maar buiten het domein van de psychiatrische behandelkamer, in de publieke arena van de literatuur. Omdat ik nu eenmaal altijd op zoek ben naar exclusiviteit. Naar aanstellerij. Naar duizelingwekkende ervaringen. Naar uitvergrotingen. Naar drama. Naar het allerhoogste (eeuwige roem) of het totale fiasco (genadeloze afstraffing van mijn hybris).