Reizen in 'Ik ben Maan'

'Het eerste obstakel diende zich al aan op vaderlandse bodem. Bij het detectiepoortje van de luchthaven begonnen mijn tieten namelijk luidkeels te piepen. Ik begreep terstond wat er aan de hand was, maar de extreem nors kijkende en karig beborste douanebeambte kon er met haar kleinborstige verstand niet bij dat voor het behoud van mijn voorgevel een solide staalconstructie benodigd is. Minstens tien keer porde ze een metaaldetector in mijn met ijzer omgorde borsten. Nadat een complete rij reizigers achter mij samen met een drietal grijnzende beveiligingsmannetjes was getrakteerd op het gekwinkeleer van mijn supermemmen, begon ook mijn kruis een voorstelling te geven. In de zoom van mijn onderjurkje, ter hoogte van mijn kruis dus, bleek zich een stukje metaal op te houden, waarschijnlijk een anti-diefstalrelikwie. De detector van het douanemens werd daar helemaal wild van. Het had weinig gescheeld of ik had ter plekke al mijn setjes moeten afpellen, waardoor ik ongetwijfeld mijn vlucht zou hebben gemist.'