Op schoot bij dokter Dirk: uit het hoofdstuk 'Ik ben een kwart eeuw'

‘Als 25-jarige heb ik  domweg last van een Quarter Life Crisis, net zoals legio tuttebellen van mijn leeftijd. Een besef dat de crisis alleen nog maar intensiveert, accentueert, extrapoleert.

Een midlifecrisis is een geaccepteerd verschijnsel en de slachtoffers worden serieus genomen. Een Quarter Life Crisis (nog niet eens in de Nederlandse Van Dale opgenomen) staat daarentegen nog in de kinderschoenen, ja, zit nog in de anale fase en wordt daarom beschouwd als een peuter met een volle luier. Effe verschonen die uk, en klaar is kees! Dat gebrek aan waardering maakt mijn geval alleen nog maar nijpender, mijn situatie oeverlozer. Mijn omgeving, voor zover die bestaat uit mensen die niet mijn problematische leeftijd bezitten, vindt mijn gedrag pure aanstellerij. Kerels van rond de vijfenveertig (Ian!) mogen ineens bakvisjes begeren en met een Panamahoed op hun kalende kop in Amerikaanse slagschepen gaan rondrijden die minstens zo oud zijn als zijzelf, dat wordt volkomen normaal gevonden. Maar als 25-jarige meisjes, ik bedoel vrouwen, het ineens niet meer weten, duizelig door de verschaalde adem die het verleden in hun ongerepte nekjes blaast terwijl de gure mistral van de toekomst hun panische gezichtjes geselt, nou dan worden ze vet uitgelachen. Moeten er soms eerst stuurgroepen worden opgericht en zelfverbrandingen bij wijze van protest plaatsvinden voordat de Quarter Life Crisis een beschermd monument wordt dat deel uitmaakt van het westerse culturele erfgoed?!’

 

En dan hier Quarter Life Crisis leeslijst volgens Flavorwire: http://flavorwire.com/246995/required-reading-for-your-quarter-life-crisis al lijkt het zo net alsof het een jongensprobleem is…