Ik ben Wit-Russisch deel 1

De komende vier dagen zal hier iedere dag een gedeelte van het hoofdstuk 'Ik ben Wit-Russisch' te lezen zijn. Vandaag deel 1:

Vanochtend, toen ik mezelf dan eindelijk bij mijn haren uit mijn bed had gesleept, plooide de dag zich open als een gehavende paraplu. Mijn zieltje zou doorweekt raken, voorspelde een somber gestemd weermannetje in mij. Nieuwe drama’s in het verschiet! Hooggelaarsd, ingebed in een paarsig nepbontmanteltje en bepakt met een rothumeur betrad ik de wereld. Was het soms daarom dat ik vlak bij de ingang van de Excellentia Academy in het Russisch werd aangesproken? Mijn belager had een superfout pak aan dat opbolde boven een massieve borstkas en brede schouders. Een gouden kettinkje glinsterde heel vulgair rond een stierennek. Toen ik hem niet-begrijpend aankeek bromde hij een verontschuldiging in het Engels. Hij was ervan overtuigd geweest dat ik een Wit-Russisch meisje was. En of ik zin had een koffie met hem te gaan drinken, hij trakteerde uiteraard.

Ik had weinig zin om deze meneer in mijn kutje te sluiten. Nog voordat ik hem naar de duivel kon wensen, meldde mijn draagbare spreekmonstertje zich. Ik vlijde het ding als een schild tegen mijn oor en liep zonder blikken of blozen weg van het maffiamannetje, het gebouw van de Excellentia Academy in. Waarmee ik mijn image als Wit-Russische bitch natuurlijk alleen maar bevestigde.