Ik ben Maan-De Trailer!

De boekpresentatie waar ik eerder over schreef, was die van Martijn Knol. Sinds ik zijn boek Alles kan kapot heb gelezen (een aanrader), en daar een duidelijk op David Foster Wallace geïnspireerd hoofdstuk in tegenkwam, volg ik zijn blog (ook een aanrader). Daar beschrijft hij een fictieve trailer voor bij zijn roman. Dat leek mij ook wel een puik plan.

 

Hierbij dus Ik ben Maan – De Trailer!

 

Het beeld is glanzend zwart (zoals mooi gepoetst latex glanst), langzaam verschijnen er licht knipperende en knisperende witte lijnen, die de handgeschreven woorden Ik ben Maan vormen. Je hoort er een gejaagde ademhaling en hartslag bij en bij iedere klop van het hart verandert het handschrift van Ik ben Maan. Dan worden de beelden versneden met een drastisch ingezoomd stukje van het lichaam van Maan. Het beeld is echter dusdanig ingezoomd dat je niet echt kan zien of het om een bil of een borst of een kaak of een buik gaat. Die beelden worden op hun beurt weer versneden met röntgenfoto’s van vrouwen in korsetten. Aanzwellend geluid van dansmuziek en pratende stemmen. Als dat geluid de hartslag en ademhaling overstemd heeft, wordt het plotseling stil en hoor je Maan zeggen: 'Ik ben Maan. Ik lig nu in de boekwinkel. Kom je me halen?’