Hoe mijn net verworven konijn Kivivu Ndugu het hazenpad koos, Part Two

Dit is deel 3 van de geschiedenis van Kivuvu Ndugu uit het hoofdstuk 'Ik ben een kwart eeuw'. Deel 1 vind je hier

 

"Het konijn was weg. Bleef weg. Vast en zeker door de op een kier staande keukendeur naar buiten geglipt, de zonnige junidag tegemoet, onkundig van het feit dat in de schaduw de meest vreselijke loerhoeren het op hem voorzien hadden. [..] Geen twijfel mogelijk, om de nature-theorie te illustreren had Kivuvu Ndugu heel stoer zijn territorium verlaten om zijn grenzen te gaan verleggen achter de coniferenheg die mijn achtertuintje scheidt van het met lege halveliterflessen en gecrushte bierblikjes gegarneerde plaatsje van mijn aimabele buren. Alwaar vijf magere katten hem feestelijk hadden onthaald op hun gebrekkig gemanicuurde klauwen en geestdriftige snijtanden. Of, erger nog: mijn konijn was rechtsaf geslagen, door een gat in de schutting, om vervolgens een intense tête-à-tête te beleven met Mario, de pitbull van nr. 49. En zelfs al had Kivuvu Ndugu dankzij zijn formidabele acceleratievermogen en dito sprongkracht een van deze confrontaties weten te vermijden, dan zou-ie inmiddels een posttraumatische stressstoornis van jewelste hebben."

 

plaatje via digital-art-gallery.com