Over werkelijkheid en fictie

Ik ben niet de enige die de werkelijkheid schaamteloos uitbuit ter meerdere eer en glorie van de fictie. Ook mijn echtgenoot weet daar wel raad mee, vaak met ondergetekende als direct slachtoffer. Als ik zijn boeken lees herken ik telkens weer bepaalde (al dan niet scherp geslepen) facetten van mezelf. Maar het werkt ook andersom: soms betrap ik mezelf op gedrag waarover ik eerder in zijn boeken gelezen heb.  Van dat soort momenten zal ik vanaf nu foto’s maken. De komende weken lees je hier stukjes fictieve en werkelijke Maan uit de pen van Peter Drehmanns.

 

Uit De begeleider:

‘De afgekrabde duim lag trillend op de zandkleurige huid van mijn arm, tussen honderden haartjes. Zo rafelig en prakkerig als het vel van die duim was, zo glad en gaaf bleek de nagel die uit die vleesbrij tevoorschijn kwam.’