Maan windt zich op: Twitter sucks

Eigenlijk kan Twitter mij amper bekoren. Het lijkt misschien alsof ik iedere dag netjes een tweet plaats, maar in werkelijkheid doet mijn website dat vanzelf. Dat is maar goed ook, want als het aan mij zou liggen, zou ik mijn Twitter-account per direct opheffen. Het probleem met Twitter raakt aan de kern van het concept. Ik blijk niet in staat om in 140 tekens iets zinnigs te zeggen. Het komt nog wel eens voor dat ik denk dat ik een zin heb bedacht die zowel gevat als 140 tekens lang is, maar meestal blijkt dan beide niet het geval. Vervolgens moet ik gaan snijden in mijn briljante zin en blijft er alleen een van alle zwier beroofde opmerking over.

Het enige wat mij werkelijk goed afgaat in 140 tekens is klagen, jammeren, jeremiëren. Heel veel, veelal zinloos geklaag. Geklaag ook dat in normale omstandigheden niet uit mij zou opborrelen. Dit alles maakt dat ik op Twitter dus niet gevat ben, klaag, en dat mijn berichten allemaal halverwege onderbroken worden omdat ik niet binnen de 140 tekens ben gebleven. Misschien is dat laatste maar goed ook…

Schoenen door Dior, bedekt met blauwe veertjes, 1959