Terugkijkend op mijn gastcollege Creative Writing

Morgen een week geleden heb ik een gastcollege gegeven voor het vak Creative Writing op Roosevelt Academy. Hier kun je mijn rebelse gedachten lezen voorafgaand aan dat college. Nu, een week later kijk ik terug.

In mijn betoog had ik heel bewust de nadruk gelegd op het schrijven als een ambacht, in plaats van als zweverige kunst. Schrijven als een goed doortimmerd en doordacht  constructieproces, dat leek me een stuk bemoedigender dan ‘ik ga zitten en wacht tot er inspiratie komt en dan is er een boek’. Ik heb de studenten aan de hand van mijn allereerste notities voor Ik ben Maan uitgelegd dat de stijl die ik ontwikkeld heb niet zozeer een resultaat is van goddelijke inspiratie, maar van een aantal weloverwogen keuzes voor specifieke woorden, zinsconstructies en alineastructuren. Ik hoopte dat de studenten hierdoor zouden inzien dat schrijven hoofdzakelijk voortkomt uit gezond verstand en vlijt. Helaas was dat niet echt waar ze op zaten te wachten. Ik denk dat ze een romantische schildering  van het schrijven (overgoten met wijn, bedolven onder hartstocht en aan het zicht onttrokken door etherische rookwolken) veel aantrekkelijker gevonden hadden!