Onbehouwen pretendenten en vuige praktijken

 Ik mag dan wel een kind van mijn tijd zijn, maar eigenlijk ben ik een gedateerd dametje van ongeveer 65. Dat uit zich in mijn kapsels (kijk maar), maar ook in bepaalde principes die ik aanhang. Zo vind ik het bijvoorbeeld niet zo netjes om dingen van een ander af te pakken, om maar wat te noemen. Dat deze opvatting niet door iedereen gedeeld wordt, bleek afgelopen week. Niet alleen de recensenten lopen met mijn boek weg, ook andere uitgeverijen dan de mijne vertonen onmiskenbaar baltsgedrag. Zo ontving ik laatst het volgende bericht van uitgeverij Prometheus op Facebook:

 

‘Dag Maan,
Je vroeg je waarschijnlijk al af; wie is die (…) die me toevoegt op Facebook? Het zit zo: ik ben redacteur bij uitgeverij Prometheus/Bert Bakker en dit weekend las ik je intrigerende roman 'Ik ben Maan' in één ruk uit. Misschien ligt het aan het feit dat ik ook 25 ben, maar ik denk dat dit verder reikt. Wat een originaliteit! Wat een meeslepende kwaliteiten heeft jouw onderwerpkeuze en schrijfstijl!
Ik vroeg me af of je eens over je schrijfambities wil komen praten op onze uitgeverij bij een kop koffie? Je bent in ieder geval van harte welkom!
Je kunt me mailen op (…)’

Na mijn beleefde afwijzing van deze invitatie tot overspel (‘Zonder de hulp (en het oneindige geduld) van mijn uitgever Koen van Gulik was de roman er waarschijnlijk niet eens gekomen. Ik zou het daarom niet echt kies vinden om bij een andere uitgeverij langs te gaan’) verstoutte de pretendent van Prometheus zich om mij nóg een keer het hof te maken:

 

‘Ik wilde er toch even een berichtje achteraan sturen, ter verduidelijking.
De reden waarom we je benaderden is omdat we het eerst en vooral een erg goed boek vinden. Ten tweede vinden we het erg opmerkelijk dat het heel erg goed besproken wordt maar dat het dan toch niet groots geadverteerd wordt en dat het niet erg aanwezig is in de boekhandel. (…)
Verder vinden we ook dat je schrijfstijl en schrijverschap veel beter in ons fonds past dan in dat van Wereldbibliotheek. Prometheus heeft een jong, fris, gedurfd imago waar jouw boek perfect in zou passen.’

 

Ik vond het eerste berichtje al tamelijk ongepast, maar ik stelde me voor dat het misschien een slippertje van een jonge, geestdriftige redacteur kon zijn geweest. Het tweede bericht daarentegen getuigt van zo’n schaamteloosheid dat mijn klomp er zowaar van breekt. Laat het duidelijk zijn dat, mocht ik ooit van uitgeverij willen veranderen, de ongemanierde kapers van Prometheus pas op de laatste bladzijde van mijn balboekje staan.