De zeven meest memorabele boeken van dit jaar tot nu toe

In totaal heb ik dit jaar al (pas?) 35 boeken gelezen. Het is nu week 47, dus dat komt neer op 0.74 boek per week. Aan het eind van het jaar zal ik de complete lijst openbaren en daar wat gezellige statistiek op loslaten (ik kan nu al zien dat ik alleen nog maar boeken van vrouwen mag lezen als ik tenminste nog enige suggestie van gender-gelijkheid in mijn lijstje wil creëren). Maar niet al die 34 boeken hebben evenveel indruk gemaakt. Ik zou ze zelfs niet allemaal meer uit mijn hoofd kunnen opnoemen. Hierbij een lijstje (wel uit mijn hoofd) van de boeken die tot nu toe de meeste indruk gemaakt hebben, op wat voor manier dan ook.

 

De schrijver en zijn meisjes, Peter Drehmanns

Dit boek heb ik het afgelopen jaar al drie keer gelezen in verschillende versies, waarvan twee keer met een rode pen in mijn hand (een zeer weldadige ervaring). Afgelopen week heb ik het dan eindelijk echt als boek mogen lezen, en ik vind het nog steeds even geweldig.

 

The Pale King, David Foster Wallace

De postuum uitgegeven roman over de heroïek van de verveling door mijn grote idool DFW. Binnenkort kan je hopelijk op www.whyilovethisbook.nl zien waarom ik dit boek reken tot mijn absolute favorieten.

 

Flat Earth News, Nick Davies

Non-fictie over de verbijsterende vervlakking van de hedendaagse Britse nieuwsproductie. Ik las dit net voor het grote schandaal rond News of the World uitbrak, en ik zal ook onze Nederlandse kranten nooit meer met dezelfde ogen lezen.

 

Bonita Avenue, Peter Buwalda

Het beste Nederlandstalige boek van het afgelopen jaar.

 

The Group, Mary McCarthy

De grootste verrassing van het afgelopen jaar. Ik had niet verwacht dat een boek uit 1963 zo verbazingwekkend veel resonantie met mijn eigen leven zou hebben. Ik las het eigenlijk alleen omdat het in seizoen drie van Mad Men voorkomt, maar het heeft mijn verwachtingen overtroffen.

 

De materiële tijd, Giorgio Vasta

Dit is vooral een heel vreemd, ongemakkelijk boek. De taal lijkt losgezongen van het verhaal maar vormt uiteindelijk een prachtig thema op zich. In deze roman wordt ook een ronduit gruwelijke moord beschreven, zonder dat er ook maar één woord in voorkomt dat expliciet naar geweld verwijst.

 

A Visit from the Goon Squad, Jennifer Egan

De grootste tegenvaller van het afgelopen jaar. Ik vraag me af of de juichende recensenten wel hetzelfde boek gelezen hebben als ik. Ik vond het een onderkoelde, veel te perfecte en daarom uiteindelijk oninteressante roman.